Emre Kongar'ın Resmi* İnternet Sitesi


Kitaplar
   Emre Kongar Kitapların Listesi
   Green Bullet Remzi Kitabevi

Green Bullet Makaleler

Green Bullet Articles in English

Sürekli Yazılar

  Green BulletAydınlanma
  Green BulletBavul Dergi
  Green BulletMedya Notu
  Green BulletRemzi Kitap Gazetesi

Kitap Söyleşileri

  Green BulletNUTUK
  Green Bullet21. Yüzyılda Türkiye
  Green BulletABD'nin Siyasal İslam'la Dansı
  Green BulletBabam, Oğlum, Torunum
  Green BulletBen Müsteşarken
  Green BulletDemokrasimizle Yüzleşmek
  Green BulletHerkesten Bir Şey Öğrendim
  Green Bulletİçimizdeki Zalim
  Green BulletKızlarıma Mektuplar
  Green BulletTürk Toplumbilimcileri
  Green BulletYazarlar, Eleştiriler, Anılar
  Green BulletYozlaşan Medya ve Yozlaşan Türkçe

Yazılar

  Green BulletUyanan Ejderha: Çin
  Green BulletTrajikomik
  Green BulletKişisel - Genel

Emre Kongar Özgeçmiş Kısa Özgeçmiş

Emre Kongar CV Curriculum Vitae (in English)

Güncel Güncel Arşivi

www.kongar.org Ana Sayfaya Geri Dönüş


 

19 Ekim 2015

Ankara'da Patlayan Bombadan Kalan Hüzünlü Öykülerden Biri.

Geçen hafta büyük alış veriş merkezlerinden birinde, koridorda hızlı hızlı yürürken arkamdan "Hocam, Emre Kongar" diye bir ses işittim.

Durup döndüğümde, bana yaklaşan genç ve uzun boylu hanım elini uzatarak kendini takdim etti. "Ben Avukat E."

"Buyrun" dedim elbette...

Gözleri dolu dolu olarak, 10 Ekim Cumartesi günü Ankara Gar'ında patlatılan bombayla yitirilen canlardan birinin kuzeni olduğunu belirtti...

Arkadan da acıklı bir öykü paylaştı benimle...

Öykü son derece çarpıcı bir biçimde bitiyor.

Zaten en başında da, bu dramatik sonu hemen kısaca belirterek başlamıştı söze...

Ama ben bu dramatik sonu yazıyı bitirirken anlatacağım.

* * *

Öykü şöyle:

Hayatını yitiren kuzen de mühendis bir hanım; "kuzin" diyoruz galiba... <>Ailesinin isteği üzerine adını saklıyor ve "Simge" diyorum...

Zaten öyküyü dinleyince siz de fark edeceksiniz ki o, bombanın konduğu toplumun ve bir arada yaşayan farklılıkların bir simgesi!

* * *

Simge, Avukat E'nin çocukluğunda, yaşça büyüğü, özendiği rol modelidir...

E., bir deniz kasabasındaki evlerinin merdivenlerinde bir anısını hatırlıyor hayal meyal:

Rüzgârla savrulan sarı saçları omuzlarında, gözleri ışıl ışıl bir genç kız...

Bir yandan yürüyorlar, bir yandan da konuşuyorlar...

Simge, cıvıl cıvıl; espriler yapıyor, gülüyor...

E., esprilerin bir bölümünü anlıyor, bir bölümünü pek anlamıyor...

Ve büyük bir gıptayla bakıyor Simge'ye...

Kendi kendine, "Umarım büyüyünce aynı ona benzerim, nasılsa kuzenim, elbet çekmişimdir ona!" diyor.

Simge, Türkiye'yi temsil eden göçmen-yerli karışımı bir aileden geliyor:

Dedeler, babalar arasında, ulemadan askerlere kadar her düzeyde bu ülkeye hizmet etmiş insanlar var.

Her kuşakta kanını bu ülke için akıtmış olanlardan oluşan bir aile.

Bir kol Rumeli göçmeni, bir kol Marmaralı...

E., ailenin Çanakkale'ye şehitler vererek bu noktaya geldiğini, babasının ASALA katliamından zor kurtulduğunu, son şehidin de Simge olduğunu belirtiyor.

Bütün bunları yaşamış olmasına karşın ailesinin, tam bir demokrat olduğunu vurguluyor:

"Bizim aile ne Rumlara, ne Ermenilere kötü bir söz ederdi" diyor ve annesinin, Musevi ve Rum komşuları gitti diye üzüldüğünü vurguluyor.

* * *

E., bir avukat, "Oy ve Ötesi" içinde çok aktif...

Kendini demokratik hak ve özgürlüklere adamış...

Bomba sonrası, HDP'lilerin, kayıplarına çok güzel sahip çıktığını, biraz da gıptayla, vurguluyor...

Türkiye'nin gerçek demokratik özlemlerini CHP'nin temsil ettiğini fakat yeterince başarılı olmadığını düşünüyor...

Oy ve Ötesi avukatı, gözlemcisi olarak, sandık başında bütün siyasal partilere eşit davranarak, tam bir tarafsızlıkla görev yaptıklarını özenle vurguluyor.

* * *

Şimdi geliyoruz dramatik sona...

Zaten bana bunu söyleyerek sözüne başlamıştı:

"Ankara bombalamasında kuzenimi kaybettik, 90 yaşındaki babası cenazede tek bir kez konuştu; başsağlığı dilemek için gelen Gürsel Tekin'e 'Oylarımıza sahip çıkın' dedi".

* * *

Sevgili okurlarım, CHP'nin zaferle çıktığı 1977 seçimlerinde Ecevit'in (bizim önerimizle) seçim sloganı "Anneler çocuklarınızı oylarınızla koruyun" idi.

Aradan 40 yıla yakın bir zaman geçti ama o slogan geçerliliğini bugün de hâlâ bütün canlılığıyla koruyor galiba!


  Bu siteden yapılacak alıntılarda kaynak gösterilmesi ahlak kurallarına uygun olacaktır.

Emre Kongar ile iletişim icin e-posta, site yöneticisi ile iletişim için e-posta

Son güncelleme tarihi 10 Aralık 2018

Valid HTML 4.01 Transitional