Kitaplar
Kitapların
ListesiSürekli Yazılar
Kitap Söyleşileri
Yazılanlar
AYDINLANMA
EMRE KONGAR
REJİM VE AHLÂKSIZLIK!
Burada defalarca yazdım:
Ahlâkın esas kaynakları, inançlar, gelenekler, yasalar ve anayasadır.
İyi ahlâkın, yani erdemin (faziletin) taşıyıcıları ise aile ve devlettir (rejim, hükümet ve iktidar).
Atatürk, Cumhuriyet’i “Fazilet” (erdem) olarak tanımlamış, Cumhuriyet’ten kastettiği rejimin Demokrasi olduğunu da sadece söylemiyle değil, uygulamalarıyla da net olarak açıklamıştır.
Dolayısıyla, “Demokratik Cumhuriyet”, bir erdem (fazilet) yani “iyi ahlâk” rejimidir.
* * *
Ama Türkiye, artık gizlenemez bir biçimde tam bir “Ahlâksızlık Bataklığı”na saplanmış görünüyor:
Kadın cinayetleri, çocuk tacizleri önlenemiyor.
Sporda ahlâkı (kuralları) korumaları gereken hakemler ve takım yöneticileri bile hileli bahislere bulaşmış, hatta bunun başını çekmiş.
Devletin bütün denetim kurumları, gözleri önünde gerçekleşen “fon dolandırıcılığını” önlememiş.
Bu kurumlardaki bazı başkanlar bile, bu soygun için, politikacılarla işbirliği halinde çeteleşmişler.
Yargıda, “FETÖ Borsası” denilen türdeki yolsuzluk iddiaları ortalığa saçılmış, haberler yapılmış, kitaplar yazılmış, sayıları az da olsa, bazı avukat, savcı ve yargıçların bunlara bulaştığı saptanmış.
“Kumpas” yaptıkları belirlenen bazı savcı ve yargıçlar mahkûm olmuş, hapis yatıyor.
Güvenlik güçlerinde bazı çalışanların uyuşturucu kaçakçılığına bulaştığı saptanmış, bir üst rütbeli ordu mensubunun yardımcılarının bile bazı işlerde parmağı olduğu haberleri medyaya yansımış.
Devlet kurumlarının ilan ettikleri bilgilere, sayılara, oranlara güven kalmamış.
Özetle “iyi ahlâkı” yani erdemi (fazileti) temsil etmeleri ve korumaları gerekenler bile, bu işlevlerini yerine getir(e)memişler.
Neden ve çözüm nerede?
* * *
Siyasal yapı, belki tek başına ahlâkı yaratmaz ama iktidarın hesap vermediği, erdem (fazilet) kurallarının yerini, kişisel ve/veya oligarşik çıkarların aldığı her yerde, ahlâksızlık üretir.
Demokratik rejim, hesap verme açısından, iyi ahlak kurallarını en çok koruyan siyasal yapıdır.
Ama, tarihin ve siyaset biliminin bize gösterdiği gibi, uygulamada en çok istismar edilen de odur!
Seçilmişler, “Lider Sultası” yapısıyla, “Milli İrade” kavramını istismar ederek onu, temel hak ve özgürlükleri, bağımsız yargı erkini ve anayasa mahkemesini yok etmek için kullandıklarında, demokratik rejim, tek kişi diktatörlüğüne dönüşür.
* * *
Denetim kurumları, bağımsız yargı ve anayasa mahkemesi çökerse, iktidarın hesap verebilirliği ortadan kalkarsa, ahlâksızlık yaygınlaşır.
Çözüm, iktidar gücünü sınırlayan denetim kurumlarının, bağımsız yargının ve anayasa mahkemesinin işlevselleştirilmesi ve güçlendirilmesidir.
Özetle, toplumun saplandığı “Ahlâksızlık Bataklığı”, sadece iktidarın değiştirilmesiyle değil, rejimin de “Parlamenter Demokrasi”ye geri döndürülmesi ve “Demokratik, Laik ve Sosyal Hukuk Devleti”nin güçlendirilmesiyle kurutulabilir.
