Emre Kongar'ın Resmi* İnternet Sitesi


Kitaplar
   Emre Kongar Kitapların Listesi
   Green Bullet Remzi Kitabevi

Green Bullet Makaleler

Green Bullet Articles in English

Sürekli Yazılar

  Green BulletAydınlanma
  Green BulletBavul Dergi
  Green BulletMedya Notu
  Green BulletRemzi Kitap Gazetesi

Kitap Söyleşileri

  Green BulletNUTUK
  Green Bullet21. Yüzyılda Türkiye
  Green BulletABD'nin Siyasal İslam'la Dansı
  Green BulletBabam, Oğlum, Torunum
  Green BulletBen Müsteşarken
  Green BulletDemokrasimizle Yüzleşmek
  Green BulletHerkesten Bir Şey Öğrendim
  Green Bulletİçimizdeki Zalim
  Green BulletKızlarıma Mektuplar
  Green BulletTürk Toplumbilimcileri
  Green BulletYazarlar, Eleştiriler, Anılar
  Green BulletYozlaşan Medya ve Yozlaşan Türkçe

Yazılar

  Green BulletUyanan Ejderha: Çin
  Green BulletTrajikomik
  Green BulletKişisel - Genel

Emre Kongar Özgeçmiş Kısa Özgeçmiş

Emre Kongar CV Curriculum Vitae (in English)

Güncel Güncel Arşivi

www.kongar.org Ana Sayfaya Geri Dönüş


 

AYDINLANMA

 

EMRE KONGAR

 

GECELERİ DE GÖLGESİ OLAN İNSANLAR
 

Sevgili okurlarım, terörün kıyıcılığından, siyasetin çaresizliğinden, medyanın seviyesizliğinden ve yazarların birbirine karşı olan sevgisizliğinden bıkmış olduğunuzu düşünerek size bugün romantik bir masal anlatmak istiyorum:

Geceleri de gölgesi olan insanlar.

* * *

Masalımız bir müzik albümünün kapağındaki resimle ilgili.

Resimde iki çıplak insan deniz kıyısında el ele görünüyor.

Gece olmasına rağmen kadının da adamın da gölgeleri var.

İşte masalımız bu insanların öyküsünü anlatıyor.

* * *

Geceleri de gölgesi olan insanlar:

Yalnızlıktan korkan insanlar, gece de yanlarında kalsınlar diye gölgelerine yalvarıyordu.

Sabaha kadar tembellik etmeyi seven gölgelerse bu saçma sapan isteği bir şartla kabul ediyordu:

İnsanlar da onlara eşlik edecekti.

Bu iş karşılıklı yapılacak, geceleri gölgeleriyle yaşayanlar bir süre sonra onların diyarlarına göçüp gölge haline geleceklerdi.

Şartı duyan herkes vazgeçiyor, sadece iki kişi eyvallah diyordu:

Dünyanın en yalnız kadınıyla dünyanın en yalnız erkeği.

Geceleri yalnız kalmaktan, karanlık saatleri tek başlarına saymaktan o kadar bıkmışlardı ki, anlaşmanın bedelini ödemeye razıydılar.

Geceleri de gölgeleriyle yaşamaya başlayan kadın ve erkek günün birinde birbirini buluyordu.

Üstelik, ilk görüşte aşık oluyorlardı; kayıp yarılarını bulduklarını anladıkları için.

Artık geceleri yalnız kalmaktan kurtulmuşlardı, gölgelere ihtiyaçları kalmamıştı.

Ama anlaşma hâlâ anlaşmaydı; belirlenen gün gelince dünyayla vedalaşmaları gerekecekti.

Albüm kapağındaki resimde, masala göre son gecelerinde görünüyorlardı.

Sabahın ilk ışıklarıyla yeraltına inmek ve hayatlarına gölgelerinin gölgesi olarak devam etmek zorundaydılar.

Yine de mutluydular; birbirlerini sevdikten sonra her yerin cennet olacağına inanmışlardı.

* * *

Bu masalı Tuna Kiremitçi'nin "Selanik'te Sonbahar" adlı romanından aldım. (ss.111-112)

Çok güzel, karmaşık, çok katmanlı okunabilecek, postmodern bir roman bu.

İnsan var içinde:

Birey olarak...

Grup olarak...

Toplum olarak.

Her türlü ilişki var:

Baba-kız ilişkisi...

Anne-oğul ilişkisi...

Baba-oğul ilişkisi...

Dostluk-arkadaşlık ilişkisi...

Nefret ilişkisi...

Ve aşk var!

Serüven var...

Gerilim var...

Toplumsal eleştiri var...

Uluslararası eleştiri var...

Ve sürpriz bir son var!

* * *

Bugünlerde siyasetin, medyanın ve sıcakların bunalttığı ruhunuzu serinletmek istiyorsanız, bu romanı okuyun! Not: Aslan Başer Kafaoğlu'nun vefatını büyük bir üzüntüyle öğrendim. Kendisine rahmet, ailesine ve sevenlerine başsağlığı dilerim.


  Bu siteden yapılacak alıntılarda kaynak gösterilmesi ahlak kurallarına uygun olacaktır.

Emre Kongar ile iletişim icin e-posta, site yöneticisi ile iletişim için e-posta

Son güncelleme tarihi 22 Nisan 2019

Valid HTML 4.01 Transitional