Kitaplar
Kitapların
Listesi
Remzi
Kitabevi
MakalelerSürekli Yazılar
Aydınlanma
Medya
Notu
Söyleşiler/Yazılar
Demokrasimizle
Yüzleşmek
Kızlarıma
Mektuplar
Ben
Müsteşarken
21.
Yüzyılda Türkiye
Yozlaşan
Medya ve Yozlaşan Türkçe
Babam,
Oğlum, Torunum
Trajikomik
Kişisel -
Genel
Çin Gezisi
5 Kasım 2007
Erdal İnönü de aramızdan Ayrıldı.
Ölümü büyük bir boşluk yaratacak.
Siyasete atıldığı zaman solda birliktelik sağlamak için çok çalışmış ve SODEP-HP birleşmesini gerçekleştirmişti.
Ölüm döşeğindeyken bile, Türkiye'de solda birliktelik üzerine özlemlerini ve umutlarını dile getiriyordu.
Bugün bir rejim bunalımı ile karşı karşıya olduğumuz açık.
Bunun birinci derecede sorumlusunun iktidar olduğu da biliniyor.
Ama ya muhalefet?
Muhalefet, acaba rejimi korumak konusunda üstüne düşeni yapıyor mu?
Her ne kadar sert çıkışlarla iktidarı eleştiriyorsa da, eğitim, sağlık, sosyal güvenlik, gelir adaleti, üretim verimliliği gibi konularda topluma bir seçenek sunabiliyor, umut verebiliyor mu?
İktidar alternatifi olan bir muhalefet var mı?
Bu sorulara olumlu yanıt verebilmek hiç de olanaklı değil!
Herkes Erdal İnönü'nün ardından ağıt yakıyor, onunu erdemlerini övüyor.
Peki neden onun gibi demokrat, ama gerçekten demokrat bir liderlik sergilenmiyor?
Onun özellikle vurguladığı, solda bir birlik havasının yaratacağı "iktidar olma alternatifi" üzerinde neden durulmuyor?
Toplumsal ve sosyal demokrat hedefler, neden kişisel hırsların, oligarşik liderliğin önüne geçemiyor?
Sol ve sol partiler, soldaki liderler adına hüzün verici sorular bunlar.